Hatıra

bu hayatta canını çok acıtan,

ama geçmeyen bir şey var mı?

bir 'ömür' geçiyor...

gözünün yaşına bakmadan, paramparça ediyor yüreği...

ne günler görmüşüz be!

ne zorluklarla mücadele etmişiz...

'insan' göründüğü müdür sanıyorsun?

içindekiler ne olacak?

-anlat, biraz içini dök; rahatlarsın. öyle mi?

bırak içimde kalsın, yüreğimin yangınları...

anlatınca bir faydasını görmedim bu yaşıma dek.
-sonra ne oldu?
uzun bir müddet sustum.

bu sefer de çok 'ketumsun' dediler.
anlamadıkları bir şey vardı:

bazı acılar, içinde saklanmalı.

hayatın en büyük detayları, bu acılarda gizlidir.

toz pembe hayallerle yaşamak mı?

zifiri karanlığa, renkten mi bahsediyorsun?
sana bir sır vereyim...

bir hatıra, her düşündüğünde seni ağlatıyorsa;

ya çok büyük bir pişmanlığın vardır,

ya da hatıralarının sahibi topraktadır...
ve şunu unutma!

insan, bu hayatta hatıralarla yaşar,

ya da hatıraların acısıyla...

vesselam...


                                                                                                                    Ömür Topaloğlu
                                                                                                                    Derde Deva Muhteva

                                                                                                                    (Bir İki Cümle)

01.01.1958 ~ 04.01.2014 

Rahat uyu, Baba...