Üzülme be Anne!
Belki istediğin gibi bir evlat olamadım sana.
Haklısın...
Ama kızma be Anne!
Hayallerim var benim.
Gerçekleşmeyecekler, biliyorum.
Ama bu hayallerim;
Hep senin mutluluğunu istiyor.
Kendimi unuttum ben artık.
Ben artık sen gibi;
Karşılıksız seven insanları arıyorum Anne!
Mutlu olmamı istemeyen insanlara inat;
Sen beni yalnız bırakma olur mu?
Sen de yalnız bırakırsan;
Kimsesiz kalırım ben.
Tutunacak bir dalım kalmaz işte o zaman.
Sen üzülme diye nelerden vazgeçerim biliyor musun?
Üzülme be Anne!
Ne yapalım?
Adam olamadım işte.
Olmadı yani.
Kalbimin ekmeğini yiyemedim.
Denedim.
Her şeye rağmen.
Her şeyi içimde yaşayarak.
Kötü bir insan değilim ben Anne!
O kadar kötü insan tanıdım ki.
Ama savaşmayı öğrendim Anne!
Sırf senin için...
Sen beni o hâlde görüp üzülme diye.
Yoksa ben dayanabilir miydim?
Hayır!
Üzülme be Anne!
Ne olur?
Dua et yeter ki.
Her şey olur.
Belki bir gün...
Mucizeler olur.
Yüzümüz güler işte o zaman.
Ben alışkınım Anne!
Karamsar değilim ben.
Benim mizacım böyle.
Ben içime atmaya alıştım.
Gözyaşlarımı senden saklamaya.
Sana içimi dökemedim ben.
Ağladığın gözümün önüne gelirdi hep.
Yapamazdım.
Deniz kenarına giderdim.
Dalgalara bağırırdım zifiri karanlıkta.
Sesim kısılırdı.
Eve geldiğimde;
Nasılsın oğlum?
İyiyim Anne! (çok yoruldum, Anne)
İyiyim... (hiç iyi değilim, Anne)
Beni merak etme... (tükeniyorum, Anne)
Üzülme be Anne!
Varlığın bana yeter.
Zorluklarla mücadele etme sebebimsin.
Allah'ım seni başımızdan eksik etmesin.
Sana söz...
Saraylarda yaşatacağım seni.
ANNEM'E...
@Topalogluomur
Başta -annem ve -ablam olmak üzere bütün mukaddes annelerin;
Anneler gününü kutluyorum.
