Kukla

-çünkü herkesle mücadele etmekten bıktım.

herkesin istediği biri gibi davranmak zorundaymışım gibi yaşamaktan,

kendi içimden geleni yaşayamamaktan,
bıktım...

bir kukla gibiyim.

hayat, her gün aynı şekilde yaptığım şeylerden ibaret.

kafamı uzaklaştırabildiğim alanlarım kısıtlı.
ben kısıtlıyım sanki. kısıtlanmışım.

yorgun gözler,

tükenmiş bir vücut,

yarım kalmış umutlarım,

hiç susmayan bir kafa,

ve hiç konuşmayan bir adam...

-neden konuşmuyorsun?

konuşarak hiçbir şeyin değiştiğini görmedim.

herkes, istediği şekliyle seni anlıyor.

özünde seni anlamaya çalışmıyor çünkü.

yoruldum.

hayat böyle bir şey değil, olmamalı.

ne hata yaparsa yapsın,

içinden geldiği gibi yazmalı ve yaşamalı insan.
artık içimden gelmiyor...

-pes mi ediyorsun?

insan, bu hayatta her şeye alışıyor.

zamana bırakarak... (pes edemediği için)

                                                                                                     Ömür Topaloğlu
                                                                                                     Derde Deva Muhteva 
                                                                                                     (Bir İki Cümle)

Saçlarım da Beyazladı

Fakat bu arada,

Çok yıprandığımı da belirtmek isterim.

Gerçekten,

Çok yıprandım...

Bildiğim yolları yürüdüm.

Sabırla...

Karşılaşacağım şeyleri de hissediyordum.

O toprak yolun beni nereye götüreceğini de biliyordum.

Yemyeşil ağaçların efil efil estirdiği rüzgârları da...

Çok bilen, çok üzülüyor...
~

Yaşadıklarımın beni bu denli etkilemesini istemezdim.
Körelmişim...

İçimden gelmiyor artık.

Ya çok iyiyim,

Ya çok kötü...

Hiçbir şeyi orta dozajda yaşayamıyorum.

İçim içime sığmıyor bazen,

Bazen ise oturup ağlıyorum.

Kafamın içinde geçmişin yükleri...
O kadar birikmiş ki,

Yapışmış yakama vicdandan noksan.
~

Nasıl olacak böyle?

İnan, bilmiyorum.

Ama deniyorum,

Her şeye rağmen.

Zaman akıp geçiyor bu arada.

Hangi birine yetişeceğim?

Anlatmaktan da yoruldum.

Anlaşılmamaktan da...

Çok takıntılıyım belki de.

Belki de bıkmış, usanmışım.

Saçlarım da beyazladı.

Öyle uzun uzun anlatamam artık her şeyi...

                                                                                                                          Ömür Topaloğlu

                                                                                                                          Derde Deva Muhteva

                                                                                                                          (Bir İki Cümle)