Acı

ne zormuş; güçlü kalabilmek.
hüzünlerim etrafımı sarmışken...
"içim acıyor" diyememek ne zormuş...
oysaki; en acı tecrübelerime bile şükrediyorum.
zira, acının bana öğrettiğini;
hiç kimseden öğrenemedim.
büyük imtihanları, büyük acılarla kazandım.
ama...
çok yoruldum.
ve yorgunluğum;
giderek keskin bir hâle bürünüyor.
en çok korktuğum ise;
umudumun tükenmesi.
tükenen onca şeye rağmen...

                                                                        Ömür Topaloğlu
                                                                        İç Muhakemelerim
                                                                        (Bir İki Cümle)