Yorgunluk

son dönemlerde üzerimde
inanılmaz bir "duygusal yorgunluk" var.

oysaki, bu ara her şeyi adım adım yoluna sokmaya çalışıyorum.

acele etmeden, planlı ilerliyorum.

kendime olan sözlerimi tutmak istiyorum çünkü...

ancak bu yorgunluk, ara ara beni düşürüyor.

neden kaynaklandığını bilmiyorum.

gördüğüm, tanıdığım insanlardan mı?

yaşanmışlıklarımın kalıntılarından mı?

hayat tecrübelerimin beni sürüklediği güvensizlik mi?

bilemiyorum...

kurtulamadığım kavramlardan biri hâline geldi.

şunu aşılıyorum kendime...

bir soruna odaklı yaşamaktansa; sorunu törpülemem gerek.

üzerinde durdukça daha çok zarar görüyorum.

ben bu kötü durumun iyiliğini beklerdim hep.

ama o işler öyle olmuyormuş.

kötü, hep kötüdür; seni zehirler.

ben artık zehirlenmek istemiyorum...

                                                                              Ömür Topaloğlu
                                                                              İç Muhakemelerim
                                                                              (Bir İki Cümle)