Sessizlik

Şşş...
-Lütfen sessiz olur musun?
Ben şuan kendimi arıyorum.
Bulmak istemiyorum ama, 
Yine de arıyorum.
Kafam bulanık.
Gözlerim flu.
Geleceğe dair hayal kurmuyorum.
Yanlış anlama sakın beni.
Dedim ya;
Kendimi bulabilmek...
Belki bir ümit...
Ufacık.
İnsan ümit ederek yaşar.
Ya da yaşadığını sanar.
Şşş...
-Lütfen sessiz olur musun?
Ben şuan kendimi arıyorum.
Tozlu sayfaları gibiyim,
Hiç okunmamış kitapların.
Takatim kalmamış.
Saçlarım biraz dağınık.
Yıpranmışım da üstelik.
Dokunma bana.
Bırak, öyle kalayım.
Bırak!
Kendim bulayım kendimi.
Yok yere mi delirdim?
Sessizliğin uğultusunu duyuyorum sanki.
Ürperiyorum.
Biraz da üşüyorum.
Şşş...
-Lütfen sessiz olur musun?
Ben şuan kendimi arıyorum.
Gün batımı gibiyim.
Her şeyin sonu gibi.
Vedalar gibiyim.
Soğuk...
Kapalı hala gözlerim.
Herkesten uzak, bir kuytu köşedeyim.
O kadar istemiyorum ki hiçbir şeyi.
Tahammülüm kalmamış,
İnsanların ağırlığına.
Şşş...
-Lütfen sessiz olur musun?
Ben şuan kendimi arıyorum.
Ama...
Bulmakta zorlanıyorum.
Ve hiç olmadığı kadar,
Zor bulunuyorum.


                                                                                @Topalogluomur