Aga

Çok yoruldum be aga.
İnsanlardan.
İnsanların yükünden.
İnsanların karmaşasından.
Hep bir -parçası eksik hayatımdan.
Tamamlayamadığım hayallerimden.
Düşümde kalan -dünlerimden.
Var olamadığım -bugünlerimden.
Düşünemediğim -yarınlarımdan.
Dünyanın beyhude ninnisinden.
Anlamsız tınısından.
Derdimi yazılara saklamaktan.
Yazılara saklanmaktan.
En çok da kendimden saklanmaktan.
Dökemediğim gözyaşlarımdan.
Yağmurlara anlatmaktan.
Islanmaktan.
Karanlıklarımdan.
En çok karanlıkları severdim ben.
Karanlıkta kaybolmayı.
Yok olmayı...
Ama çok yoruldum aga.
Nefes alamamaktan.
Güvenememekten.
Sevememekten.
Güçlü gözükmekten.
Sabretmekten.
"Hayırlısı" demekten.
İçime atmaktan.
"Keşke" demekten.
Çok yoruldum lan.
Çok...
Anlatamamaktan yoruldum aga.
Çaresiz olmaktan.
Yalanlardan.
Dolanlardan.
Sahte bakışlardan.
Naylon duygulardan.
Hak etmeyenlerden.
Hatta;
Kendimden bile yoruldum ben aga.
-Neden biliyor musun?
+Bilmiyorum.
-Çünkü bu hayat seni kolay sandığın zorluklarla yüzleştirir.
Sonra; karşına geçip acımasızca seni seyreder. 
Sen yapamayacağını anlarsın, ve dersin ki;
"Çok yoruldum aga."

                                                                       @Topalogluomur