Bazen "şehir" değiştirmek insana bir terapi gibi geliyor. Gittiğin yerde başka bir hayat yaşıyorsun. Ve bu sana ciddi anlamda iyi geliyor. İlginç ama geliyor lan. Sonra kendine dönüp diyorsun ki; gitmek lazım demek ki... Uzaklaşmak lazım. Unutmak lazım. Unutamadıklarını. Hatta kendini bile. Güzel şeyleri bırakmak lazım ömrüne dair. Kendini hatırlamak lazım sonra; kalabalık olan şehirlerde. Şehirler gibi bir insan olmak lazım. Zamanla değişmek lazım. Ya da değişmek lazım zamanla... Kendini hep başka bir yerde hayal etmek lazım. Kapatmak lazım kapılarını bir süre. Açmamak lazım. Kendinde saklanmak lazım. Kimsenin bulamayacağını düşünerek... Bir parkta oturup ufak bir not defterine içini dökmek lazım. Paylaşmamak lazım. Yağmurda ıslanmak lazım. Asıl mesele buluttaydı deyip, yağmura şiir yazmak lazım. Kapşonlu bir polar giyip sokağa çıkmak lazım. Kapşonunu kapattığında, özgürlüğü yaşamak lazım. Derinlerde kaybolmak lazım. Kimsenin seni bulmasına izin vermemek lazım. Ağlamak lazım lan. Ama yine yalnızken... Kabuğunda ketumlaşmak lazım. Biri sorduğunda; "ben iyiyim" diyebilmek lazım. "O lazım, bu lazım, şu lazım..." Aslında bir çok şey lazım biliyor musunuz? Ama bunlar için gerçekten,
-ne yapmak lazım?
@Topalogluomur
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder