kendisi bile nasıl dayandığına inanamıyor.
benimkisi de o misal...
beklentilerim, intihara meyilli.
yaşayıp görüyorum, hayatın ne olduğunu.
iyisiyle, kötüsüyle kabulleniyorum olanları.
iyi de kötü de bir gün bitmiyor mu?
kabullenmek zorundayım.
her şeye alıştım.
-demek zorundayım.
gururluyum, hamdolsun.
-olmak zorundayım.
başka çarem kalıyor mu ki?
olumsuzluklara takılı mı kalayım?
yeterince zor olan hayatı;
insanların daha da zorlaştırmasına müsaade mi edeyim?
insanların daha da zorlaştırmasına müsaade mi edeyim?
bu bana kalırsa;
hayatın en acımasız döngüsü...
mühim olan;
bunca zorluğa rağmen; ayakta kalabilmek...
ayakta durabilmek değil; kalabilmek!
işte o zaman; yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey oluyor.
işte o zaman; yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey oluyor.
bu öğrenme de herkese nasip olmuyor...
Ömür Topaloğlu
İç Muhakemelerim
(Bir İki Cümle)
İç Muhakemelerim
(Bir İki Cümle)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder